Στο Πνευματικό Κέντρο Πολίχνης οργανώθηκε τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου συνάντηση φορέων για το Στρατόπεδο Καρατάσιου και τους ελεύθερους χώρους στη Θεσσαλονίκη. Εκπρόσωποι κινήσεων, επαγγελματικών ενώσεων, της Αρχιτεκτονικής σχολής, δήμαρχος, δημοτικοί σύμβουλοι, βουλευτής, πολίτες και η περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου μας συζήτησαν και επαναβεβαίωσαν την απόφασή τους να μην επιτρέψουν την οικοπεδοποίηση των τελευταίων ανοικτών χώρων της πόλης μας.Μπορείτε να μας βρείτε;
Σας παραθέτω όσα αποσπασματικά κατέγραψα από τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση:
Εκπρόσωπος της κίνησης πολιτών Πολίχνης: » Τα 700 στρέμματα του Καρατάσιου, πνεύμονας ζωής, τελευταία ευκαιρία της πόλης… λαϊκή απαίτηση… 8 χρόνια αδράνειας… στη συνάντηση με Βενιζέλο στις 16 Ιανουαρίου διαπιστώθηκε πως δεν είχε γνώση των ομόφωνων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Πολίχνης για το στρατόπεδο αλλά και την αναθεώρηση του Πολεοδομικού Σχεδίου Πολίχνης.»
Σύλλογος πολιτών Καλαμαριάς: » Να γίνει προσπάθεια δημιουργίας μιας ευρύτερης κίνησης φορέων»
Δήμαρχος Σταυρούπολης: «Δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία απόδοσης του στρατοπέδου Παύλου Μελά… διαβεβαίωση υπουργού πως δεν θα κτιστούν οι πολυκατοικίες όπως προβλέπονταν αρχικά… Θέση μας η απόδοση όλου του χώρου χωρίς οικοδόμηση»
Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής:» Το αίτημα της απόδοσης των στρατοπέδων τέθηκε πρώτη φορά τη δεκαετία του 80. Αν γινόταν δεκτό, υπάρχει σχετική έρευνα που υποστηρίζει πως θα είχαμε φτάσει σήμερα στη Θεσσαλονίκη στα 8τ.μ πρασίνου ανά κάτοικο αντί για το 2,75 που ισχύει σήμερα… στη σημερινή υπερδομημένη πόλη, τα μόνα ανοίγματα είναι τα στρατόπεδα…μεγάλα έργα δεν είναι μόνο το Μετρό και η υποθαλάσσια είναι και η αναβάθμιση του περιβάλλοντος που όλη η Θεσσαλονίκη εχει ανάγκη…η Πολυτεχνική σχολή μπορεί να εγκατασταθεί αλλού, μια απόφαση χρειάζεται να πάρουμε: Δεν δομείται άλλο η πόλη…πρέπει να μάθουμε να δημιουργούμε το χώρο μας δημιουργώντας τον ελεύθερο χώρο μας»
Βουλευτής:» Βαθύτατη ανησυχία, τρομακτικές αντιρρήσεις…πολλά παραθυράκια στην απόδοση του Παύλου Μελά… μας είναι αδιάφορο τι θα γίνει με τις πολυκατοικίες των αξιωματικών… η Πολυτεχνική μπορεί να μετεγκατασταθεί αλλού, ας μην αφήσουμε το δράμα της ανάπτυξης να επηρεάσει το Καρατάσιου… πρέπει να συσταθεί φορέας διαχείρισης όλων των στρατοπέδων της πόλης…είμαι εξοργισμένος…να πλατύνουμε, να ενημερώσουμε τους πολίτες»
Αντιπολίτευση Δήμου Πολίχνης: » Είμαστε τυχεροί που έμειναν ακάλυτποι, αυτοί οι χώροι…να μείνουν χώροι άμυνας για τη ζωή»
Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου: » Το πρόβλημα αφορά όλη τη Θεσσαλονίκη, Πανόραμα και Πολίχνη…προτάθηκε να δημιουργηθεί το νέο Δικαστικό μέγαρο στο Καρατασιου ή στο Παύλου Μελά, αρνηθήκαμε και ενημερώσαμε τους δημάρχους, το περιβάλλον προηγείται του Μεγάρου…γνώμη μας είναι πως δεν συνδέονται οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται τοπικά»
Προηγούμενη δημοτική αρχή:» Απειλή η Πολυτεχνική σχολή…πετύχαμε την απόδοση 120 στρεμμάτων στο Δήμο Πολίχνης»
Κίνηση πολιτών Χορτιάτη:» Εμείς βάζουμε σε συζήτηση το υπερτοπικό πράσινο…1150 στρέμματα δόθηκαν επι χούντας στους στρατιωτικούς για οικοδόμηση και όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις δεν αντέδρασαν…προσπαθούμε να εμποδίσουμε την ανέγερση κατοικιών αξιωματικών και να δημιουργήσουμε έναν μεγάλο χώρο πρασίνου για όλη τη Θεσσαλονίκη»
…και κάπου εκεί παρενέβη η ομάδα μας για να προτάξει μέσα από τη δική της εμπειρία την ανάγκη να περάσουμε επιτέλους από τα λόγια και τη θεωρία στη δράση και τη δημιουργία. Ο κήπος μας αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα για το σχολείο μας και πρόκειται σύντομα να ενταχθεί, μετά από δική μας πρόταση, σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας. Στις 18 Φεβρουαρίου θα συμμετάσχουμε στην ενημέρωση των εκπαιδευτικών που θα συνεργαστούν με τους υπεύθυνους υλοποίησης του προγράμματος και με μας, για το τμήμα που αφορά το στρατόπεδο Καρατάσιου.
Με τις δράσεις μας, όσο μικρές ή ασήμαντες κι αν φαίνονται σε κάποιους ( ιδιαίτερα σε μεγαλοσχήμονες τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών…), προβάλλουν έμπρακτα την πίστη μας πως πρέπει να κάνουμε πράξη τα όνειρά μας σήμερα. Όχι άλλα χαμένα χρόνια.

Δημοσιογραφική αναφορά

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=51015

Υ.Γ. Τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία για μάς, όσο οι απόψεις που εκπροσωπούν και οι πολιτικές που προτείνουν.

Advertisements
 

 

 

 

 

ατενίζοντας την λίμνη Βιστωνίδα

ατενίζοντας την λίμνη Βιστωνίδα

Η περιβαλλοντική ομάδα του 2ου Λυκείου Πολίχνης πραγματοποίησε εκδρομή στη λίμνη Βιστωνίδα στον νομό Ξάνθης, από 12-14 Φεβρουαρίου στα πλαίσια των επισκέψεων των περιβαλλοντικών ομάδων στα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ). Οφείλω να ομολογήσω πως ήταν μια πραγματικά ευχάριστη εμπειρία και αποτέλεσε πρόκληση για όλους εμάς, γιατί δεν γνωρίζαμε το πρόγραμμα του ΚΠΕ Βιστωνίδας, την περιοχή και φυσικά τη λίμνη Βιστωνίδας, μια και όλοι μας πρώτη φορά πηγαίναμε επίσκεψη σ’ αυτή την περιοχή.

Ο πρώτος μας σταθμός ήταν, στην Καβάλα στο Ινστιτούτο Αλιευτικής foto 038Ερευνας. Εκεί μας ξενάγησαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είδαμε πολλά και παράξενα, θα έλεγα, είδη ψαριών τα οποία μας κίνησαν το εν-διαφέρον! Μας πληροφόρησαν για το τι κάνουν σ’ αυτό το ινστιτούτο. Οι επιστήμονες που βρίσκονται σ’ αυτό είναι ερευνητές. Περιοχή ευθύνης τους το Αιγαίο πέλαγος και ο θαλάσσιος πλούτος του. Ερευνούν, συλλέγουν δείγματα απ’ όλο το Αιγαίο, πληροφορούν τους ψαράδες για τα υπό εξαφάνιση είδη ή οτιδήποτε άλλο παρατηρήσουν. Εκτρέφουν διάφορα είδη στο ινστιτούτο. Πριν αρχίσει η ξενάγηση στα εργαστήρια του Ινστιτούτου μας προέβαλαν ένα βίντεο σχετικά με τα είδη ψαριών που υπάρχουν στην περιοχή και που ζει το καθένα από αυτά.

 

Κόντευε μεσημέρι και φτάσαμε επι-τέλους στον προορισμό μας! Μέναμε στο ξενοδοχείο Vistonis στο Porto Lagos, 20 χιλιόμετρα έξω από την Ξάνθη. Ξεκουραστήκαμε και μετά από 2 ώρες, φύγαμε για το ΚΠΕ Βιστωνίδας στο χωριό Σέλινο, που βρίσκεται κοντά στο Πόρτο Λάγος. Εκεί μας περίμεναν δυο εκπρόσωποι του ΚΠΕ και μας καλωσόρισαν. Μας μίλησαν για την περιοχή, την λίμνη και το πρόγραμμα αυτού του 3 ημέρου.

foto 071

η πρώτη μας ενημέρωση για την λίμνη Βιστωνίδα

Για την λίμνη Βιστωνίδα μας είπαν ότι είναι λιμνοθάλασσα με υφάλμυρο νερό και εκτείνεται στο νομό Ξάνθης αλλά και στο νομό Ροδόπης.

Η “φυσική ομορφιά” της Λίμνης Βιστωνίδας, συμπληρώνεται από τις λιμνοθάλασσες, τους καλαμιώνες που την περιβάλλουν, αλλά και από τις διώρυγες που τη συνδέουν με τη θάλασσα. Η υδάτινη αυτή “δεξαμενή”, παρουσιάζεται μια ιδιαιτερότητα, καθ’ όσον το νερό της παρουσιάζει μεταβολές στην περιεκτικότητα αλά-των.

Έχει έκταση γύρω στα 45 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι σχετικά ρηχή. Τα μέσα επικρατέστερα βάθη είναι 2 έως 2,5 μέτρα. Ο βυθός της λίμνης αποτελείται από λεπτόκοκκο ιλύ, που προέρχεται από τις φερτές ύλες των τριών εισρεόντων ποταμών, οι οποίοι με τη φυσική ροή τους ρυπαίνουν και επιχωματώνουν τη λίμνη, μεταφέροντας διάφορες ύλες.

Έχει υπολογισθεί πως μόνο ο Κόσυνθος μεταφέρει 230.000 στερεά υπολείμματα (φερτές ύλες) κάθε χρό-νο μέσα στη λίμνη. Μόνο αυτό το νούμερο είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του προβλήματος. Υπολογίζεται ότι σε 30 με 40 χρόνια από σήμερα η λίμνη δεν θα υπάρχει πλέον(;).

Στο βορρά έχει γλυκό νε-ρό, το οποίο δέχεται τις εισροές όλων των ορεινών χειμάρρων της περιοχής και των τρι-ών ποταμών Κόσυνθου (Ξανθιώτη), Κομψάτου (Κουρού ή Πολύανθου) και Τραύου (Ασπροπόταμου) και στο νότο αλμυρό, από το νερό που προέρχεται από τη θάλασσα μέσω τριών καναλιών. Ο φυσικός αυτός υδροβιότοπος, παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία στη χλωρίδα και την πανίδα.

Προστατεύεται από τις διατάξεις της συνθήκης Ramsar και έχει ανακηρυχθεί Περιοχή Ειδικής Προ-στασίας και Ειδικά Προστατευόμενη Μεσογειακή Περιοχή.

ετοι μοι για επίσκεψη στην λίμνη

ετοι μοι για επίσκεψη στην λίμνη

Οσον αφορά την βλάστηση (φυτά) της λίμνης και της γύρω περιοχής, αυτά είναι παραθαλάσσια πεύκα, ασημόλευκες, καβάκια, ιτιές, φτε-λιές, σκλήθρες, πλάτανοι, καλάμια, θαλάσσιος κρίνος, αρμυρίκια (φυτρώνουν στα αλμυρά τέλματα), κ.ά.

Η πανίδα που υπάρχει στη λίμνη περιλαμβάνει περίπου 61 διαφορετικά είδη ψαριών, όπως φρίσσα, λιπαριά, χέλι (σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων το καλύτερο στην Ευρώπη), βιριάνα, γελάρτζα, μικροσίρκο, τυλινάρι, τσαϊλάκι, μουρμουρίτσα, τσιρόνι, κοκκινόφτερα, μαυρόψαρο, μουστακάς, πετρόψαρο, φιδόψαρο, κουνουπόψαρο, αγκαθόψαρο, ποντο-γωβιός και μουρούνα. Τα είδη αυτά τείνουν προς εξαφάνιση λόγω της ρύπανσης της λίμνης (τόσο από τα λύματα που φέρουν οι τρείς ποτα-μοί, όσο και από τα λιπάσματα), όπως επίσης και λόγω της άντλησης μεγάλων ποσοτήτων νερού. Στην περιοχή ζούν πολλά αμφίβια και θηλαστικά

η πρώτη επαφή με την λίμνη

η πρώτη επαφή με την λίμνη

Εντυπωσιακή είναι όμως η παρουσία των πουλιών. Εδώ θα συναντήσουμε πουλιά όπως ο πορφυροτσικνιάς, ο νυχτοκόρακας, ο μικροτσικνιάς, ο καλαμόκιρκος. η αβοκέτα, ο καλαμοκάνας, ο μαυροκέφαλος γλάρος, ποταμογλάρονα (στέρνες), αποικία ερωδιών, σταχτοτσικνιάδες, οι κάτασπρες εγγρέτες (λευκοτσικνιάς), ο πελεκάνος, τα φοινικόπτερα ή φλαμίγκος (Phoenicopterus ruber),

οι χουλιαρομύτες (πλατελέες),

οι κορμοράνοι, οι κύκνοι, τα κεφαλούδια, οι κυνηγόπαπιες, τα σφυριχτάρια, η μαυροκέφαλη πάπια, η χουλιαρόπαπια, η βαρβάρα, η πρασινοκέφαλη και το κιρκίρι, κ.ά.

foto 079Χωριστήκαμε σε ομάδες και εφοδιαστήκαμε με τα κατάλληλα εξαρτήματα και εργαλεία που θα χρειαζόμασταν για το ψάρεμα κάποιων οργανισμών της λίμνης αλλά και την συλλογή άλλων δειγμάτων από την λίμνη. Για να πω την αλήθεια στην αρχή όλοι ήμασταν κάπως foto 080διστακτικοί, αλλά κανείς δεν έφερε αντίρρηση! Όταν νύχτωσε φάγαμε στο ξενοδοχείο και καθώς η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει μείναμε στα δωμάτια μας.

Την επόμενη μέρα το πρωί βρεθήκαμε όλοι ξανά στο ΚΠΕ, και ξεκινήσαμε για την περιήγησή μας στη foto 081λίμνη. Ομολογώ πως είχε πολύ κρύο, αλλά τίποτα δεν μας εμπόδισε !! Εκεί μία ομάδα είδε τα είδη των πουλιών και οι άλλοι πήγαν στην ακτή της λίμνης για να συλλέξουν δείγματα, αλλά και κάποιους οργανισμούς που ζούν στη λίμνη. Υπήρχαν πολλά και παράξενα πουλιά των foto 082οποίων τα ονόματα είχαμε ακούσει για πρώτη φορά την προηγούμενη μέρα.

Την ίδια μέρα στην πορεία μας για το μετόχι της Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Ορους, οι εκπρόσωποι του ΚΠΕ μας ξενάγησαν την περιοχή φτάσαμε στα 2 Εκκλησάκια του Αγ. Νικολάου και της Παναγίας της Παντανάσσης. Η θέα ήταν μοναδική και γενικά στην ατμόσφαιρα επικρατούσε γαλήνη και ηρεμία. Στο μετόχι μας έκανε μια μικρή ενημέρωση ένας πατέρας. Έπειτα γυρίσαμε στο ΚΠΕ για foto 202την ανάλυση τόσο των οργανισμών (ετοιμάσαμε δείγματα και τα παρατηρήσαμε στο μικροσκόπιο), όσο και τον έλεγχο φωσφορικών αλάτων και του pH του νερού της λίμνης.

Το βράδυ της ίδιας μέρας πήγαμε στην παλιά πόλη της Ξάνθης. Αφού φά-γαμε σε ένα αρκετά καλό εστιατόριο, συνεχίσαμε σε … Ήταν υπέροχα! foto 117Χορέψαμε με τους καθηγητές, γελάσαμε, διασκεδάσαμε, και αργά το βράδυ πήγαμε στο ξενοδοχείο για “ύπνο”, (μεταξύ μας κανείς μας δεν κοιμήθηκε)! Έφτασε και το Σάββατο, η τελευταία μέρα μας στην Βιστωνίδα. Την συγκεκριμένη μέρα τα πράγματα ήταν πολύ πιο ξεκούραστα γιατί είχαμε να ασχοληθούμε μόνο με την προετοιμασία του

έτοιμες για την έξοδο

έτοιμες για την έξοδο

τρόπου έκφρασης των αποτελεσμάτων στα οποία είχαμε καταλήξει από (είτε κάποια επιστολή για τον δήμαρχο της περιοχής για τα παράπονα μας για το περιβάλλον, είτε κάποιο τραγούδι σε σχέση με το περιβάλλον, είτε κάποιο θεατρικό). Κάθε ομάδα εκφράστηκε με τον

Παναγιώτης και τα μυαλά στα κάγκελα!!!

Παναγιώτης και τα μυαλά στα κάγκελα!!!

δικό της τρόπο.

Το μεσημέρι, αφού ευχαριστήσαμε και χαιρετίσαμε τους εκπροσώπους του ΚΠΕ Βιστωνίδας, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Εξω από την Ξάνθη σταματήσαμε για φαγητό και γύρω στις 17.30 μμ βρισκόμασταν στη Θεσσαλονίκη.

και έτοιμη και η τούρτα γενεθλίων της Βάσιας!! (κρίμα που είχε άδοξο τέλος ... η τούρτα)

και έτοιμη και η τούρτα γενεθλίων της Βάσιας!! (κρίμα που είχε άδοξο τέλος ... η τούρτα)

Πραγματικά ήταν μια αξέχαστη εμπειρία και δεν περίμενα να περάσω τόσο ωραία! Αν και όλες οι τοποθεσίες ήταν υπέροχες περισσότερο μου άρεσε η λίμνη στην οποία πιστεύω πως όλοι περάσαμε τέλεια. Και συνιστώ στον καθένα από εσάς να την επισκεφτεί!!

της Γεωργίας Κούκη 

Ήταν απογευματάκι στη μέση της βδομάδας όταν χτύπησε το κινητό μου και απ’ την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε ο κ. Χατζηγεωργίου:

Την Τετάρτη που μας έρχεται (18 Μαρτίου) το πρωί στις 11 θα κάνουμε επιτέλους τη φύτευση του κήπου μας στο Καρατάσου. Θα έρθεις; Μπορείς;

Στις 11; Κρίμα! Έχω μάθημα στη σχολή! Καλά, δεν πειράζει. Θα μάθω πως πήγατε απ’ την αδερφή μου.

Για ώρα σκεφτόμουν πόσο ωραία θα είναι στη φύτευση του κήπου μας. Όπως στη συμβολική δεδροφύτευση της «Κίνησης Πολιτών για το πρώην στρατόπεδο Καρατάσου». Γιατί να μη μπορώ να πάω;… Όχι τίποτα άλλο, αλλά είχαμε κάνει τόσο κόπο εν τω μεταξύ…

Όλα ξεκίνησαν με τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα ενός πανεπιστημίου της Σουηδίας, αυτό του Lund. Το πανεπιστήμιο αυτό διεξάγει ένα πρόγραμμα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης στο οποίο συμμετέχουν σχολεία από ολόκληρο τον πλανήτη μέσω του διαδικτύου. Μέσα σ’ αυτά και εμείς, αλλά και άλλα ελληνικά σχολεία. Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος λοιπόν, αφού τελείωσαν οι θεωρητικές εργασίες και συζητήσεις στο internet, κληθήκαμε να ολοκληρώσουμε τη δουλειά μας δρώντας με θέμα ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα της περιοχής. Μετά θα περιγράφαμε τη δράση μας καθώς και τα αποτελέσματά της και θα τα παρουσιάζαμε πιθανόν σε ένα παγκόσμιο συνέδριο. Εμείς, επειδή ως 2ο ΓΕΛ Πολίχνης είχαμε πολλές ομάδες που συμμετείχαν, διαλέξαμε πολλά διαφορετικά θέματα και μεταξύ αυτών τον τρόπο αξιοποίησης του πρώην στρατοπέδου Καρατάσου.

Άρχισε η συλλογή πληροφοριών, η ενημέρωση των πολιτών της Πολίχνης αλλά και όλων των εμπλεκόμενων φορέων για το παρελθόν και το παρόν της διεκδικούμενης περιοχής. Συνεργαστήκαμε με ομάδες ανθρώπων με το ίδιο πρόβλημα, συμβουλευτήκαμε δήμους μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τέτοιες εκτάσεις, ρωτήσαμε τους κατοίκους της γύρω περιοχής και συγκροτήσαμε μια πλήρη εργασία που περιλάμβανε και τη δική μας πινελιά. Αυτό που έμενε ήταν η δράση. Τι να κάναμε; Η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Τι καλύτερο απ’ το να δείξουμε εμείς πρώτοι τι θέλουμε να έχει αυτός ο τεράστιος ελεύθερος χώρος της γειτονιάς μας! Τι άλλο από πράσινο! Να φτιάξουμε λοιπόν έναν κήπο. Έτσι αρχίζει να εξελίσσεται η ιστοριούλα του κήπου μας…

Σκεφτήκαμε να ξεκινήσουμε απ’ τους ειδικούς. Επισκεφθήκαμε λοιπόν το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. και με την πολύτιμη βοήθεια ειδικά της Μαρίνας Παναγιωτίδου μάθαμε κάποιους γενικούς κανόνες για της αρχιτεκτονική κήπων. Καθίσαμε λοιπόν και σκεφτήκαμε τι θα θέλαμε να περιλαμβάνει ο κήπος μας. Αυτό καθορίστηκε αρκετά από τις απόψεις των κατοίκων, αλλά και απ’ το στόχο μας. Θέλαμε να αποτελείται από φυτά της περιοχής (αυτοφυή) αλλά και ανθεκτικά χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις συντήρησης. Επιπλέον θέλαμε να μπορούμε στο χώρο αυτό να έχουμε πρόσβαση με μονοπάτια ώστε να εξηγούμε στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου μας και όχι μόνο με τι ασχολούμαστε ως μέλη της περιβαλλοντικής ομάδας. Αφού δώσαμε αυτά τα στοιχεία στο ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. πήραμε ένα σχέδιο με θεματικούς κύκλους που περιλάμβανε τα παρακάτω φυτά: λυχναράκι (ή φυτιλάκι), κρίταμο, μαντζουράνα, δενδρολίβανο, σαπωνάρια, σέδο, τεύκριο κ.λπ., τα οποία και μας προσέφερε το ίδιο το Ίδρυμα. Ακόμη, μας πληροφόρησαν για τον υπόλοιπο εξοπλισμό που χρειαζόμασταν κι εμείς με τη σειρά μας ζητήσαμε από τη διεύθυνση πρασίνου και την τεχνική υπηρεσία του Δήμου Πολίχνης αν μπορούσαν να μας τα εξασφαλίσουν. Η απάντηση ήταν θετική και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα συνεννοήσεων έφτασε η ώρα της φύτευσης!

… Απ’ το βράδυ το είχα αποφασίσει: θα έχανα ένα εργαστήριο γιατί τη φύτευση δεν την έχανα για τίποτα! Ξυπνάω το πρωί της Τετάρτης λοιπόν, παίρνω το ποδήλατο και κατηφορίζω προς το στρατόπεδο όλο χαρά! Το συναίσθημα συνεχίστηκε βλέποντας τουλάχιστον είκοσι παιδιά απ’ την περιβαλλοντική μας ομάδα και όχι μόνο να ζητάνε οδηγίες και να πιάνουν δουλειά! Ήταν εκεί φυσικά και οι καθηγητές μας (Χατζηγεωργίου, Παπαδημητρίου-εκπροσωπώντας το Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού, Μωραΐτης, Χατζησαμουηλίδου, Μαζαρακίδου, Καντερέ, σκαστά και ο Βελισσαρόπουλος), άνθρωποι του δήμου αλλά και οι συνεργάτες μας πλέον εκ μέρους του ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. ή και εθελοντικά. Είχαμε και τη στήριξη των Μ.Μ.Ε. στην οποία θα αναφερθώ και στη συνέχεια. Πλησιάζω, ρωτάω τι πρέπει να κάνω και η διασκέδαση αρχίζει!…

Καλύψαμε αρχικά την περιοχή με γεωύφασμα, ένα ειδικό κάλυμμα για να μην αναπτύσσονται παράσιτα και εμποδίσουν την ανάπτυξη των φυτών που θα φυτεύαμε. Το στερεώσαμε στο έδαφος με ειδικά πασαλάκια και έπειτα δημιουργήσαμε ανοίγματα στην επιφάνεια του γεωυφάσματος ώστε να φυτέψουμε σύμφωνα με το σχέδιο. Σκάβαμε περίπου στα 20 εκατοστά βάθος, βάζαμε το φυτό, καλύπταμε τα κενά με χώμα και πιέζαμε έπειτα γύρω απ’ τη ρίζα ώστε να μην υπάρχει αέρας και αναπτυχθούν μύκητες που θα τη βλάψουν. Ευτυχώς τα συγκεκριμένα φυτά δεν είναι απαιτητικά και πιάνουν χωρίς ιδιαίτερη επιδεξιότητα κατά τη φύτευση, γιατί ομολογώ ότι η έλλειψη εμπειρίας από μέρους μας ήταν οφθαλμοφανής! Παρά τις κάποιες ατέλειες στη δουλειά μας ωστόσο, υπήρξε αξιοθαύμαστη συνεργασία, πολλή όρεξη για δουλειά και κέφι! Νομίζω ότι αν μη τι άλλο περάσαμε καταπληκτικά! Ακολούθησε πότισμα και αποχαιρετισμός της δημιουργίας μας, προσωρινά τουλάχιστον. Η επόμενη συνάντησή μας αναμένεται οσονούπω για παρατήρηση, συντήρηση και ολοκλήρωση του κήπου περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, όπως τον ονομάσαμε.

Η συνέχεια της μέρας μας αναμενόταν διαφορετική, με την παρουσία μας στην εκπομπή «Καλησπέρα στον αέρα» της Γεωργίας Σαδανά στο Europe 1. Όσοι «δε χωρούσαν» στο πλατό μαζί μας δεν αδικήθηκαν διόλου. Φιλοξενήθηκαν από τον κύριο Φωκίων Φουντουκίδη στην εκπομπή του «Βιο-Καφέ Ελληνικόν» στον τηλεοπτικό σταθμό Euro την Πέμπτη 26/3/2009. Για μας έγραψαν οι εφημερίδες ¨Αγγελιοφόρος¨ στο φύλλο της 19ης Μαρτίου και η εφημερίδα «Μακεδονία» στο φύλλο της 24ης Μαρτίου, στην προτελευταία σελίδα της.

Και κάπως έτσι κλείνει ένα κεφάλαιο. Κεφάλαιο κοινό για τρεις διαφορετικές ιστορίες:

  • Θα βρεθούμε ξανά και ξανά στον κήπο, όχι μόνο μέχρι να ολοκληρωθεί δομικά, αλλά και μέχρι να εκπληρωθεί ο στόχος μας: να τον επισκέπτονται δηλαδή συνεχώς παιδιά και με ξεναγούς εμάς να μαθαίνουν για την ιστορία του, για την περιβαλλοντική ομάδα, για το περιβάλλον
  • Η εργασία μας για το πρόγραμμα του πανεπιστημίου του Lund δεν έχει τελειώσει ακόμα. Πρέπει να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα και να εκτιμήσουμε το κατά πόσο η δουλειά μας άλλαξε κάτι στην περιοχή που ζούμε
  • Η διεκδίκηση του πρώην στρατοπέδου Καρατάσου δεν έχει τελειώσει ακόμα. Η ελπίδα μας για απόδοση στους πολίτες της τελευταίας ελεύθερης έκτασης στη δυτική Θεσσαλονίκη ενισχύεται και η δράση μας μόλις αρχίζει…

… ακόμη κι αν το σχολείο τελείωσε.

της Κατερίνας Μοσχούλα

(απόφοιτη του 2ου ΓΕΛ Πολίχνης, μέλος της περιβαλλοντικής του ομαδας, φοιτήτρια βιολογίας)

 

Ξεκινώντας για το σχολείο

Ξεκινώντας για το σχολείο

Τρίτη φάση σήμερα των γυρισμάτων της ταινίας μας σε σενάριο Φοίβου Βελισσαρόπουλου και σκηνοθεσία Χατζηγεωργίου – Παπαδημητρίου. Με τα προαναφερθέντα «βαριά» ονόματα σίγουρα αντιλαμβάνεστε πως μέλλον λαμπρό αναμένει την ταινία μικρού μήκους  με την ολοκλήρωσή της.

Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την καθημερινή πραγματικότητα των μαθητών του σχολείου μας στην Πολίχνη και τη Ν. Ευκαρπία.

Με στοιχεία όμως μυθοπλαστικά καθώς συμμετέχουν στην πλοκή της οι θεοί του Ολύμπου, ο πατέρας των Θεών, ο Ερμής αλλά και ο ευεργέτης του ανθρώπινου γένους Προμηθέας.

Η συνάντηση

Η συνάντηση

Δεν θα αποκαλύψουμε άλλα στοιχεία, αρκεστείτε στις φωτογραφίες των σημερινών γυρισμάτων!

Πορεία μετά εμποδίων

Πορεία μετά εμποδίων

Περιμένοντας να περάσουμε τον Περιφερειακό

Περιμένοντας να περάσουμε τον Περιφερειακό

Φτάνοντας με τον ...καμεραμάν!

Φτάνοντας με τον …καμεραμάν!

Ο χώρος...του κήπου μαςΓνωρίζετε  την προσπάθειά μας να οργανώσουμε έναν κήπο μέσα στο χώρο του πρώην στρατοπέδου Καρατάσιου. Χώρος ο οποίος διεκδικείται από διάφορους φορείς με τελευταία εξέλιξη την πρόθεση της Πολυτεχνικής Σχολής να υλοποιήσει ένα φιλόδοξο master plan μετεγκατάστασης της Σχολής στο Καρατάσιου. Πλουσιοπάροχο και πολύφερνο με μια μικρή λεπτομέρεια: Δόμηση για μια ακόμη φορά σε έναν από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους της πόλης μας.

Το δικό μας master plan δημιουργίας του κήπου δεν υπόσχεται οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, δεν προσφέρει θέσεις στάθμευσης στον πολυάριθμο στόλο των κυκλοφορούντων οχημάτων στην πόλη μας, δεν δημιουργεί οικιστική ζώνη μέσα σε πάρκο για έχοντες και κατέχοντες. Εμείς θεωρούμε πως ο χώρος αυτός πρέπει να μείνει ελεύθερος για όλους τους πολίτες της πόλης, αποδίδοντας αξία στον αέρα, τη γη, το νερό που αιώνες εξακολουθεί να κυλά διασχίζοντάς τον.

Η προσπάθειά μας πέρασε από διάφορα στάδια μέχρι να αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Άλλη άποψηΣας θυμίζουμε: Τις συζητήσεις, την απόφαση της ομάδας μας, τις επισκέψεις μέσα στο στρατόπεδο, το αίτημα για παραχώρηση χώρου, την αποδοχή του, τη συνεργασία με το ΕΘΙΑΓΕ και το ΚΠΕ Ελευθερίου-Κορδελιού, τη δημιουργία ερωτηματολογίου, τον πρώτο σχεδιασμό, το τελικό σχέδιο με τις επισημάνσεις της συνεργάτιδάς μας στο ΕΘΙΑΓΕ και τις συνεχείς οχλήσεις προς το Δήμο για να υλοποιηθούν τεχνικές εργασίες απαραίτητες, πριν εντάξουμε τα παιδιά στο υλικοτεχνικό κομμάτι δημιουργίας του κήπου μας.

Υπενθυμίζουμε  επίσης πως όταν πάρει ο χώρος μια μορφή που να πλησιάζει όσο γίνεται στο αρχικό μας σχέδιο υπάρχει και το παιδαγωγικό κομμάτι του σχεδιασμού. Στον κήπο μας θα υπάρχουν κύκλοι διατεταγμένοι σε όλη την έκτασή του στους οποίους η ομάδα μας θα οργανώνει μικρά προγράμματα για μαθητές του Δημοτικού σχολείου αλλά και ενηλίκους με περιβαλλοντικό περιεχόμενο. Βέβαια, όσα προηγήθηκαν εντάσσονται, πρέπει να το τονίσω, στη συλλογική προσπάθεια που γίνεται και με τη Κίνηση πολιτών του Δήμου για την απόδοση του στρατοπέδου στους πολίτες και όχι στους εργολάβους.

Συνεργασία με τους υπευθύνους του ΕΘΙΑΓΕΤην προηγούμενη εβδομάδα βρεθήκαμε στο χώρο, συνεργαστήκαμε με τους υπευθυνους του ΕΘΙΑΓΕ ( επισήμανση: η αρχιτέκτονας κήπων με την οποία συνεργαζόμασταν, η Μαρίνα απολύθηκε, αφού τελείωσε το ευρωπαϊκό πρόγραμμα με το οποίο εργαζότανε. Ήταν όμως μαζί μας στη συνάντηση και την ευχαριστούμε γι’ αυτό) και αποφασίσαμε τα επόμενα βήματα.

1. Διευθέτηση από τη Διεύθυνση Πρασίνου του κεντρικού κύκλου με μείωση του κύκλου και όγκου χώματος 2. Τοποθέτηση του γεωυφάσματος και των πρώτων 100 φυτών από τα παιδιά με τη βοήθεια του ΕΘΙΑΓΕ 3. Δημιουργία των υπολοίπων κύκλων 4. Τακτοποίηση με φρέζα του χώματος σε όλο τον κήπο 5. Τοποθέτηση επεξηγηματικών πινακίδων

Πρωτοσέλιδο ΦΑΜΕΝΜε την ευκαιρία της έκδοσης του 12ου φύλλου της εφημερίδας του σχολείου μας, την οποία εκδίδουμε για έβδομη χρονιά, πήραμε μέρος την Τετάρτη 11 Μαρτίου σε συνάντηση που οργάνωσε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης στη Στέγη Γραμμάτων και τεχνών του Δήμου Νεάπολης, με θέμα τα μαθητικά έντυπα με τις ποικίλες μορφές τους, αφίσες , εφημερίδες, βιβλία και περιοδικά.

Η συμμετοχή ήταν μικρή έως απογοητευτική. Περίμεναμε να υπάρχουν πολλές μαθητικές ομάδες αλλά ήταν λιγοστές και μάλιστα μόνο δύο εφημερίδες, η δική μας και η πρωτοεκδιδόμενη ΓΑΙΑ με συμμετοχή όμως διαφορετικών σχολείων και κατεύθυνση στην εγκυκλοπαιδική ενημέρωση σε περιβαλλοντικά θέματα. Ακολούθησαν οι εισηγήσεις με πρώτη την παρουσίαση του συναδέλφου Άρη Μπιτσιώρη της Η ομάδα μας στην εκδήλωσηεμπειρίας του στο 1ο Γυμνάσιο Ελευθερίου Κορδελιού. Αναφέρθηκε στην πλούσια εκδοτική προσπάθεια του σχολέιου του, επισημαίνοντας πόσο σημαντικός έιναι ο γραπτός λόγος στην εποχή της εικόνας, σ’ αυτό που μένει και μπορεί να αναζητηθεί. Ο δημοσιογράφος Χ. Μάτης, του Αθηναϊκού -Μακεδονικού Πρακτορείου ειδήσεων μίλησε για τη διαφορά των δικού του χρόνων από τα σημερινά, για το πόσο πλούσια είναι η σχολική ζωή, πόσο ωραίο να μπορεί να βλέπει κανείς τυπωμένο το όνομά του. Ειδικά, σε μια εποχή στην οποία εμφανίζεται μείωση στην κυκλοφορία των εφημερίδων, είναι πολύ γόνιμα τα μαθητικά φύλλα και η άσκηση σ’ αυτά συγγραφέων και αναγνωστών. Εντύπωση έκανε η άποψή του πως η ενασχόληση με το μαθητικό τύπο αποτελεί και προπομπό πολιτικής καριέρας!

Η Αιμιλία
Η Αιμιλία

Μίλησε η εκπρόσωπός μας, η Αιμιλία, η οποία αναφέρθηκε συνοπτικά στην εφημερίδα μας και στη δική της εμπειρία. Με υπερηφάνεια τόνισε πως η εκδοτική μας προσπάθεια μετράει ήδη επτά χρόνια ζωής με αρκετά από πρώτα μέλη της να είναι τώρα επιστήμονες, επαγγελματίες, φοιτητές και μάλιστα κάποιοι απο αυτους γράφουν ακόμη σ’ αυτή. Στη συνέχεια ο Αντώνης Κατάβελος, γραφίστας του ΕΠΑΛ Νεάπολης έκανε μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση με έμφαση στην τέχνη της γραφιστικής, της αφίσας, της διαφήμισης. Αν και η εκδήλωση δεν είχε τελειώσει, έπρεπε να αποχωρήσουμε λόγω χρόνου και φόρτου υποχρεώσεων μαθητών και καθηγητών.

karta1karta-24_122_2

3_3